Test Chi-2 wykazał, że istotnie statystycznie więcej respondentów w związku, niż samotnych uważa, że działalność dobroczynna wpływa na ich życie społeczne w taki sposób, że dzieci zaczęły angażować się w akcje dobroczynne (korelacja słaba). Z kolei istotnie więcej badanych samotnych, niż w związku wskazało na znaczenie w następujących formach: poznałem nowe osoby, z którymi nawiązałem relacje, znajomości, przyjaźnie (korelacja słaba), zaspokoiłem potrzebę przynależności do grupy (korelacja słaba), rozwinąłem swoje umiejętności komunikacyjne (korelacja słaba), rozwinąłem swoje zdolności organizacyjne i  umiejętności pracy w grupie (korelacja słaba), stałam/em się bardziej asertywny w relacjach (korelacja słaba), nauczyłem się pomagać (korelacja słaba), oraz stałam/em się bardziej empatyczna/y w kontaktach (korelacja bardzo słaba).